Εφυγε στα 52 της χτυπημένη από την επάρατη νόσο η Σία Κατσαϊτη. Πάλεψε 8 χρόνια με τον καρκίνο. Ανθρωπος με σπουδαία εθελοντική δράση και σε ζητήματα του καρκίνου. Συγκλονιστικός ο επικήδειος που διάβασε προσωπική της φίλη:
Αγαπημένη μας Σια!
Δεν έχω λόγια ή μάλλον είναι πολύ φτωχά για να περιγράψω έναν άγγελο, έναν γλυκό άγγελο, που βρέθηκε ανάμεσά μας για να σκορπά μόνο αισιοδοξία, δύναμη και χαμόγελα σε όσους βρίσκονταν πλάι του.
Πώς μπορεί κάποιος να εκφράσει με λόγια το μεγαλείο της ψυχής σου, πώς να περιγράψει το κενό που αφήνει η απώλειά σου, πώς να μιλήσει για την υπέροχη και γεμάτη αγάπη, καρδιά σου;
Ήσουν πραγματικά ένας άγγελος επί γης και ο πρόωρος χαμός σου μας δημιουργεί συντριβή και αβάσταχτο πόνο. Σήμερα είμαστε όλοι εδώ, όλοι εμείς που σε αγαπήσαμε και μας αγάπησες, που ζήσαμε κοντά σου και γνωρίσαμε την υπέροχη ψυχή σου, για να σου πούμε το στερνό αντίο.
Θρηνούμε και υποφέρουμε βαθιά που σε χάνουμε, αλλά ξέρουμε πως δες μας άφησες χωρίς να δώσεις άπειρες μάχες για να μείνεις κοντά μας όσο το δυνατόν περισσότερο. Πάλεψες, πάλεψες πολύ και αντιστάθηκες σθεναρά για να νικήσεις, δίνοντας μια μάχη άνιση με έναν ύπουλο εχθρό που μπροστά σου κι αυτός φάνηκε πολλές φορές μικρός.
Οκτώ ολόκληρα χρόνια κράτησε αυτή η μάχη με τον καρκίνο, που τον γνώρισες καλά και όχι μόνο έκανες τα πάντα για να τον αντιμετωπίσεις αλλά μιλούσες γι' αυτόν ανοιχτά και βοηθούσες, ενημερώνοντας τους συνανθρώπους σου ως εθελόντρια με ενεργή και ακούραστη δράση, συμμετέχοντας σε ενημερωτικές εκδηλώσεις ακόμα και όταν η υγεία σου ήταν κλονισμένη από τις θεραπείες, δεν μας εγκατέλειψες ποτέ, ήσουν εκεί, πάντα δίπλα μας, για να μας δίνεις κουράγιο και δύναμη να συνεχίσουμε.
Σήμερα είναι όλοι εδώ, ο αγαπημένος σου σύζυγος Γιώργος που βρισκόταν δίπλα σου στις μάχες που έδωσες όλα αυτά τα χρόνια, τα δύο υπέροχα και λατρεμένα παιδιά σου, ο Δημήτρης και η Ρούλα, κορυφαία στηρίγματά σου στον αγώνα σου για να κρατηθείς στη ζωή, το ίδιο και ο γαμπρός σου, ο Γρηγόρης, η υπόλοιπη οικογένειά σου, οι συγγενείς και οι φίλοι σου, οι άνθρωποι που σε γνώρισαν και σε αγάπησαν, αλλά και εμείς οι φίλες σου που βρεθήκαμε στην ίδια ομάδα, αντιμετωπίζοντας τον καρκίνο, που ζήσαμε μαζί το ίδιο πρόβλημα και κλάψανε μαζί, παλέψαμε αλλά και γελάσαμε και γλεντήσαμε, αψηφώντας τον. Πονάμε πολύ σήμερα όλες η Μέτη, η Φλώρα, η Γεωργία, η Γωγώ, η Βάσω, η Βούλα, αλλά και ο άνθρωπος που μας στήριξε όλα αυτά τα χρόνια στην ομάδα ογκολογικών ασθενών, ο καλός φίλος-ψυχίατρος Γιώργος Μανωλέσος.
Θα μας λείψεις Σία, θα μας λείψει το χαμόγελό σου, η δύναμη της ψυχής σου, η καλοσύνη και η αγάπη σου για όλους μας, από την ομάδα μας πια αλλά κυρίως από την καρδιά μας θα λείπει ένα κομμάτι, ένα αγαπημένο κομμάτι της, θα λείπεις εσύ και το κενό σου δεν θα μπορεί να το συμπληρώσει τίποτα.
Θέλουμε να ξέρεις πως νιώθουμε τυχεροί και ευτυχισμένοι όλοι εμείς που σε γνωρίσαμε και σε αγαπήσαμε για τον ξεχωριστό σου χαρακτήρα και τη δοτική σου καρδιά.
Σε αγαπήσαμε και θα σε αγαπάμε πάντα, θα είσαι μια γλυκιά ανάμνηση στις καρδιές όλων μας, όπως γλυκιά και υπέροχη υπήρξες σε όλη σου τη ζωή!
Καλό Παράδεισο αγαπημένη μας!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου